Tall Buddhas are popular in Roi Et as Wat Buraphaphiram features a 68-metres walking Buddha,with a staircase that enables visitors to climb to knee-high level. Sixty kilometres outside of town, Ku Kasing is a large Khmer sanctuary dating from the 11 th century,and under restoration.
Handicrafts are the province's main product,particularly the Isan khaen, a kind of panpipe made from wood and reeds. These are best made in the small village of Si Kaew. Thanon Phadung Phanit is a good place to buy silk and cotton fabric.
Roi Et has an area of about 8,299 square kilometres, consisting of the following districts: Mueang, Thawat Buri, Selaphum, Phon Thong, Nong Phok, At Samat, Phanom Phrai, Chaturaphak Phiman, Kaset Wisai, Suwannaphum, Pathum Rat, Pho Chai, Mueang Suang, Phon Sai, Moei Wadi, Si Somdet, Changhan, Chiang Khwan, Nong Hi and Thung Khao Luang.
Car
From Bangkok, take Highway No. 1 to Saraburi and Highway No. 2 to Ban Phai, then take Highway No. 23 to Roi Et via Borabue and Maha Sarakham, a total distance of 512 kilometres.
Bus
Bangkok-Roi Et buses depart from Mochit 2 Bus Terminal every day. Contact Transport Co.Ltd at Tel: 0 2936 2852-66 or visit www.transport.co.th for more information.
Rail
There is no direct train running to Roi Et. Visitors can take a train to Khon Kaen, then continue the trip by bus to Roi Et. Call 1690, 0 2223 7010-20 for more information.
Air
PB Air flies one flight daily from Bangkok to Roi Et. For more details, call the Bangkok office at Tel. 0 2261 0220, 0 2535 4843-4 or Roi Et office at Tel. 0 4351 9577, 0 4351 2835 or browse www.pbair.com. Roi Et Airport is about 18 km. from the city. A shuttle bus from the airport to the city is available.
Distances from Amphoe Mueang to Other Districts
- Thawat Buri 12 kms.
- Chaturaphak Phiman 26 kms.
- Mueang Suang 26 kms.
- Si Somdet 27 kms.
- Selaphum 32 kms.
- At Samat 34 kms.
- Phon Thong 47 kms.
- Kaset Wisai 47 kms.
- Changhan 48 kms.
- Suwannaphum 52 kms.
- Pho Chai 53 kms.
- Phanom Phrai 64 kms.
- Moei Wadi 72 kms.
- Nong Phok 73 kms.
- Phon Sai 82 kms.
- Pathum Rat 85 kms.
- Chiang Khwan 12 kms.
- Nong Hi 78 kms.
- Thung Khao Luang 26 kms.
Bueng Phlan Chai
The picturesque lake on the area of 200,000 sq.m. in the central city is a symbol of Roi Et. It is blessed with a relaxing atmosphere, with an island decorated with a large flower garden. The pond also has various types of fish. Bueng Phalan Chai is also used as a venue for various events of the province. Inside is situated the city pillar shrine, the sacred shrine that is highly revered by the people of Roi Et. There is also a large walking Buddha image located amidst the flower garden, a Constitution atop a Footed Tray, flower clock, Phu Phalan Chai (an artificial waterfall), animal sculptures, playground and exercise areas.
Bung klua
Situated in Tambon Bueng Klua, it is a large lake covering a total area of 7,500 rai, with water all year round. There is a vast white sandy beach on the bank, lined up with raft restaurants. It is one of the favourite spots for tourists who come for relaxation and water sports.
To get there: From Mueang district, take Highway No. 23 passing Thawat Buri district and upon arriving at Selaphum district, take Highway No. 2259 for 10 km. and turn left and continue about 8 km. further.
Prang Ku
It is located at Ban Yang Ku, Tambon Ma-ue. Prang Ku is a complex of buildings with a plan that resembles the Khmer nursing home known as ‘Arogayasala’. It comprises the main prang, a library, wall and entrance pavilions, and a pond outside of the wall. The ruins are in good condition, especially the roof structure of the main prang which still maintains its three tiers and the lotus base of the pinnacle. Other ruins of the temple have been restored and are located in a shady environment.
Apart from this, to the southeast inside of the front wall, there are many more archaeological finds being kept such as a sandstone lintel depicting a personage sitting on an elephant’s or bull’s back in a niche above the Kala face. The abbot of Wat Si Rattanaram where Prang Ku is located said the lintel belonged to the front porch of the main prang. There are also 2 fragments of colonnette; one with a hermit at the base, a large Siva Lingam with its receptacle – Yoni - and a fragment of the pinnacle’s lotus base, which was adapted to be the base of a stucco image of Phra Sangkatchai. Prang Ku was built during the 12th – 13th Century A.D.
To get there: From the city, take Highway No. 23 (Roi Et – Yasothon) for 10 km. until reaching Thawat Buri district, then turn left for 6 km. to Prang Ku. Or take Highway No. 2044 (Roi Et – Phon Thong) for 8 km., then turn right for just about 1 km. to Prang Ku.
Sim Wat Traiphum Khanachan
It is situated at Ban Tak Daet, Tambon Hua Thon. The architectural structure suggests that it is a traditional small ‘Sim’ – local dialect for Ubosot - of the Northeast with a low boundary wall. Its gable and ‘Rang Phueng’ – decoration underneath the lower tie beam – are elaborately carved. The Sim houses murals illustrating Buddhist stories. It is assumed that it dates back to around the Ayutthaya or early Rattanakosin period. Outside the Sim is situated an Isan-style Buddha image which was moved from Wat Tai Wilai Tham (same district). Sim Wat Traiphum Khanachan was renovated by the Fine Arts Department in 1998 and awarded for outstanding architecture by the Association of Siamese Architects under Royal Patronage in the year 1998. To get there: From Mueang district, take Highway No. 214 to Highway No. 215 until reaching Suwannaphum district, then turn left and continue for 5 km.
Ku Phra Ko Na
It is situated at Ban Ku, Mu 2, Tambon Sa Khu. Ku Phra Kona comprises three east-facing brick prangs lying in the north – south direction, standing on a single sandstone base. They are surrounded by a boundary wall, with entrance pavilions or Gopuras in four directions; all were made from sandstone.
The central prang was renovated in 1874 by plastering and making the roof into tiers. Each tier has niches of Buddha images in four directions. The front of the central prang was a ‘wihan’ of the Buddha’s footprint, decorated with the original six-headed Naga. The other two prangs were also renovated, but they remain in their usual styles; unlike the central prang which has been considerably changed. The northern prang was covered with a ‘sala’ building providing shelter for a gable depicting the Ramayana. Meanwhile, the lintel carving that represents the reclining Vishnu remains in situ above the front entrance. The lintel of the western false door was laid on the floor; it depicts the God Vishnu on his mount Garuda. The southern prang still has lintels above the false doors. The one in the north depicts a deity kneeling inside a stylised arch above the Kala face. In front, there is also a fallen lintel depicting the God Siva on his bull. There are also some causeway boundary stones lying over there. It is assumed that Ku Phra Kona formerly had a Naga bridge and causeway lined with boundary stones on both sides from the front entrance pavilion (Gopura) to the lake (Baray), which was located about 300 metres away. All sculptural features suggest that Ku Phra Kona probably dates from the Baphoun period, or the 11th Century.
To get there: It is 60 km. from Mueang district along Highway No. 215, passing Mueang Suang and Suwannaphum districts. Then, take Highway No. 214 for 12 km. Ku Phra Kona will be on the left-hand side. There is a rubber plantation at the entrance and a lot of monkeys residing in the temple.
Wat Klang Ming Mueang
It is located on Charoen Phanit Road. The old temple is believed to have existed before the establishment of Roi Et. The Ubosot was built during the late Ayutthaya period. In the past, it was used for the Oath of Allegiance Ceremony. At present, it is a venue for dharma practice and is known as Sunthon Thamma Pariyat School. The Ubosot houses beautiful murals depicting the life of the Lord Buddha. For more details, call Tel. 0 4351 2400.
Wat Burapha Phiram
It is located in Roi Et city. The third-class royal temple was formerly known as Wat Hua Ro and was later renamed as Wat Buraphaphiram. There is the tallest standing Buddha image in Thailand known as Phra Phuttha Rattanamongkhon Mahamuni or Luangpho Yai, which was built with reinforced concrete in the blessing attitude. The Buddha image is 59.2 metres tall and if the base is included, it would be 67.85 metres tall. There is a museum at the base. Luangpho Yai is highly-revered by the people of Roi Et.
Somdet Phra Srinakarindra Park Roi Et
It is a public park in the heart of the city, located in front of the city hall. The park was founded in 1986 on an area of 225 rai. It is decorated with a variety of flowers and shady trees. The highlight is the fountain in the middle of the park and a clock tower. There is also a public library. The park is used as a venue for various cultural occasions and events of the province.
Roi Et National Museum
Located on Phloen Chit Road, near the city hall. It was initially established by Dr. Ko Sawatdiphanit with an aim to showcase local silk textiles and handicrafts of Roi Et. It was later renovated when the Fine Arts Department had the policy to set up a national museum. Today, it showcases the province’s geography, natural resources, archaeology, history, way of life and local hand-woven silk products.
The museum is open every day, except for Mondays, Tuesdays and public holidays from 9:00 a.m. to 4:00 p.m.
The admission fee is 30 baht.
For more information, call Tel. 0 4351 4456.
Phra Maha Chedi Chai Mongkhon
This large pagoda enshrining the relic of the Lord Buddha is situated in Wat Pha Nam Thip.
Tham Pha Nam Thip Non-hunting Area
It covers a total area of approximately 151,242 rai, comprising steep and complex undulating sandstone mountains with abundant dry evergreen forest, deciduous forest, and deciduous dipterocarp forest. Fauna found in this area include boars, barking deer, foxes, monkeys, squirrels, etc. The interesting sight-seeing spot is Pha Phu Thai, which is the best point to view the sunrise; and Pha Mok Mi Wai is the best spot to view the sunset. There are also two nature trails of about 2 km. and 3 km. which tourists can trek by themselves. The park provides accommodation and camping areas for those who want to stay overnight. Reservations should be made in advance to the Head of the Northeastern Literature Botanical Garden, Pha Nam Thip Non-hunting Area, P.O. Box 1, Tambon Bueng Ngam, Amphoe Nong Phok, Roi Et 45210.
Pha Mok Mi Wai : Situated inside Pha Nam Thip Non-hunting Area, it is the best viewpoint and is covered with mist all year round, as it is an abundant area with high humidity. So the area is shady green and perfect for nature lovers.
To get there: From Bangkok to Khon Kaen, take Highway No. 2, the Khon Kaen – Nong Phok route, take Highway Nos. 209 and 2116 from Nong Phok to Ban Tha Sa-at, for 9 km. Turn left from Ban Tha Sa-at and drive for 13 km., to the Office of the Pha Nam Thip Non-hunting Area.
Pha Nam Yoi or Isan Buddhist Park
The large stone cliff is situated at Ban Khok Klang, Tambon Pha Nam Yoi. It borders Nong Sung district of Mukdahan province and Kuchi Narai district of Kalasin province. The total area is about 20,000 rai. It covers a forest with wide varieties of hardwood trees and is home to various kinds of wild animals such as boar, barking deer, deer, red junglefowl, etc. Pha Nam Yoi rises 200 metres from the ground level, and 380-500 metres above sea level. On the hill is situated Wat Pha Namthip Thep Prasit Wanaram, which covers an area of 2,500 rai. The temple was built by Phra Achan Si Maha Wiro, a follower of Phra Achan Man Phurithat. The temple houses Phra Mahachedi Chai Mongkhon, one of Thailand’s largest chedis that was designed by the Fine Arts Department. The white chedi is embellished with golden motifs, and surrounded by smaller chedis at the eight directions. The large chedi is 101 metres wide, 101 metres long, and 101 metres high situated on a piece of land with an area of 101 rai. It houses the relics of the Lord Buddha and is beautifully decorated with a mixture of an ancient and contemporary-style of art. This Phra Mahachedi Chai Mongkhon is situated in the compound of Wat Pha Namthip Thep Prasit Wanaram.
Floors inside the chedi including:
Floor 1: The large hall for multi-purpose use and meetings.
Floor 2: The ‘Sala’ for assembly of the monks. The pictures on the walls depict the life of the Lord Buddha.
Floor 3: The Ubosot, which houses a collection of 101 life-like marble images of highly-respected monks of the Northeast and models of monks who have practiced well.
Floor 4: Museum.
Floor 5: Winding staircase of 119 steps leading to the bell-shaped hall where the Buddha’s relics are enshrined.
To get there: Take the Roi Et – Phon Thong – Nong Phok route. It is about 80 km. from Roi Et, along Highway Nos. 2044 and 2136.
Thung Kula Rong Hai
This land used to be an expansive, dry, harsh place in the middle of the region. It covers 5 provinces which are Roi Et, Surin, Buri Ram, Yasothon, and Maha Sarakham. One-third of the area is in Roi Et. There is a legend that says the Kula people were traders in ancient times who were also great fighters with excellent stamina. However, they cried when they got to Thung Kula Rong Hai because it was such a desolate place without water and big trees. Nowadays the area is fertile due to the efforts of the government to develop it and is suitable for agriculture. The development centre is 6 kilometres from the district office, a bit past Ku Phra Ko Na.
Ku Ka Sing
It is situated in Wat Burapha Ku Ka Sing, Tambon Ku Ka Sing. It is another huge temple with Khmer-style architecture, comprising three prangs on the same laterite base, and rectangular library buildings in front. All of them are surrounded by a wall, with entrance pavilions known as Gopura at the four directions. Outside is a U-shaped moat surrounding the wall.
The three prangs of the main building are situated on a single base in the north – south direction. They have a square shape, facing east. The central prang is larger than the other two prangs. It has a long antechamber with three entrances at the front and on the two sides. The base of the prang was made of sandstone and carved in various rows and strips of motifs such as lotus petals and the flame-like ‘kanok’ motifs. Inside the inner chamber of the central prang, there is a Siva Lingam, which represents the Supreme God Siva and fertility, according to the beliefs in the Sivaite Sect of Hinduism. Several lintels were also found here. One piece depicts the God Indra on his mount – the Erawan or Airavata elephant – in a stylized arch above the Kala face whose hands hold the garland. There is also a gable depicting the God Indra sitting on his mount, Erawan elephant, amidst the ‘kan khot’ or scroll motif. The other two prangs have the same size and common features, having a sandstone base and brick wall with a single front entrance. There are pedestals of sculptures inside. Considering the art style, architectural plan, as well as archaeological evidence, they show that Ku Ka Sing followed the pattern of the Baphoun style of Khmer art, which is dated around 1017 – 1087 A.D. It was meant to be a shrine dedicated to Siva, one of the supreme gods in Hinduism.
To get there: There are two routes to get there; follow the Roi Et – Kaset Wisai route or Highway No. 214 for 47 km. and continue further on the Kaset Wisai – Suwannaphum route for 10 km. Turn right to Ku Ka Sing for 10 km; or take the Roi Et – Suwannaphum – Surin route (Highway No. 215) and continue onto Highway 214 for 60 km. until reaching Wat Ku Phra Kona. On the opposite side, there is a route to Ku Ka Sing, which is about 18 km. further.
Sim Wat Chakkrawan Phum Phinit or Wat Nong Muen Than
It is situated at Ban Nong Muen Than, Tambon Nong Muen Than. It features a small ‘Sim’ of traditional northeastern style. Its gable and ‘Rang Phueng’ (decoration underneath the lower tie beam) feature fine woodcarving with a wooden shingle roof. Outside is decorated with mural paintings. They depict the life of the Lord Buddha when He subdued Mara - devils, hell, and the Great Renunciation when the Lord Buddha cut his hair and the God Indra took it to be enshrined at Chedi Chulamani in heaven. The murals inside the Ubosot illustrate the folk tale of ‘Sang Sin Chai’. They are believed to date back to the early Rattanakosin period.
To get there: From Mueang district, take Highway No. 2043 to At Samat district, continue for 10 km., then turn into Ban Nong Muen Than for 2 km.
Northeastern Botany in Literature Park
This is in Tambon Pha Nam Yoi, 85 kilometres from Yasothon. Plants here are from Thai literature like Phra Wetsandon and Lilit Phra Lo. There are also herbs categorised according to their medicinal attributes.
Wat Sa Thong
It is located in the city on Hai Sok Road. The temple houses Luangpho Phra Sangkatchai (Kaccayana), a sacred Buddha image highly revered by the people of Roi Et. It is not known when it was built. In 1782, Phraya Khattiyawongsa (Thon), the first founder of Roi Et, discovered this image and relocated it to Wat Sa Thong to be the image of the city. In the past, all civil servants had to make a promise before the image that they would be honest in their work.
The Monument of Phra Khattiyawongsa (Thon)
It is located at the centre of the Sai Nam Phueng Roundabout near the Roi Et College of Dramatic Arts. Phra Khattiyawongsa (Thon) was the son of Thao Chan Kaeo. He was appointed to be the first ruler of Roi Et in 1775 during the reign of King Taksin the Great. He was the leader in setting up this city, by migrating people from Mueang Thong to settle at Mueang Kum Rang or Mueang Roi Et. He was considered a great ruler as he could restore the city until Roi Et became one of the most prosperous cities in the region.
Mueang Roi Et Municipality Aquarium
It is located near Bueng Phalan Chai. One of its twin buildings comprises an auditorium, lecture room, exhibition room, office, a ticket booth and a souvenir shop. The next building features an aquarium comprising 24 small tanks and one 8 x 16 metre tank with a capacity of 400 cubic metres of fresh water and a ‘bio filter’ system, which shows fresh water fish. The highlight of the exhibition is the underwater tunnel through which one can view the movements of the marine animals from any direction. The aquarium is open everyday (except Mondays, Tuesdays and public holidays) from 8:30 a.m. – 4:30 p.m. The entry fee is 30 baht. For more details, call Tel. 0 4351 1286.
Wat Pa Non Sawan
It is a huge temple built from the abbot’s omen. It was embellished and decorated with local earthenware, so it looks strikingly eye-catching. The entrance of the multi-tiered chedi represents Hanuman’s mouth. Each floor of the chedi has murals illustrating the life of the Lord Buddha. At the temple’s gate, there are two huge tortoises which look like Khmer or Indian art. To get there: Take the Roi Et – Thawat Buri – Selaphum Road. It is about 13 km. from Thawat Buri district and about 30 km. from Roi Et town. The entrance is on the right side.
Bo Phan Khan Rattanasophon
The park which was set up to commemorate the 50th Anniversary Celebrations of His Majesty’s Accession to the Throne is situated inside Wat Bo Phan Khan Rattanasophon. It is also where the beautiful image of Phra Phuttha Sahatsakhantha Mahamuninat is located.
To get there: Take the Roi Et - Phanom Phrai route from King Amphoe Nong Hi to Tambon Den Rat. It is approximately 85 km. from Roi Et.
This Literature Botanical Garden
It is the regional literature botanical garden of the Northeast situated in Dong Ma-i National Forest Reserve, Tambon Pha Nam Yoi, about 86 km. from the city. It covers a total area of about 1,000 rai, featuring plants mentioned in Thai literature such as the Vessantara Jataka, Khun Chang - Khun Phaen, Lilit Phra Lo, Lilit Taleng Phai, Buddha’s history, etc. There is also an herb garden. The entire garden has a lively atmosphere.
Bo Phan Khan Rattanasophon
The park which was set up to commemorate the 50th Anniversary Celebrations of His Majesty’s Accession to the Throne is situated inside Wat Bo Phan Khan Rattanasophon. It is also where the beautiful image of Phra Phuttha Sahatsakhantha Mahamuninat is located.
To get there: Take the Roi Et - Phanom Phrai route from King Amphoe Nong Hi to Tambon Den Rat. It is approximately 85 km. from Roi Et.
ร้อยเอ็ด : ข้อมูลทั่วไป
สิบเอ็ดประตูเมืองงาม เรืองนามพระสูงใหญ่ ผ้าไหมสาเกตุ บุญผะเหวดประเพณี
มหาเจดีย์ชัยมงคล งามหน้ายลบึงพลาญชัย เขตกว้างไกลทุ่งกุลา โลกลือชาข้าวหอมม
ร้อยเอ็ด เป็นจังหวัดที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของภาคอีสานมานานกว่า 200 ปี อดีตเคยเป็นเมืองใหญ่ที่รุ่งเรืองมาก ชื่อว่า สาเกตนคร มีประตูเข้าเมือง 11 ประตู เมืองขึ้น 11 เมือง แต่ปัจจุบันได้มีการพัฒนาในด้านต่างๆ มากมาย เมืองร้อยเอ็ดเป็นเมืองแห่งบึงพลาญชัย และมีส่วนหนึ่งของทุ่งกุลาร้องไห้ที่มีชื่อเสียง ซึ่งมีเนื้อที่กว้างใหญ่ถึงสองล้านไร่เศษ ขณะนี้กำลังได้รับการพัฒนาเพื่อให้เป็นแผ่นดินแห่งความอุดมสมบูรณ์จนแทบจะหา ร่องรอยแห่งอดีตไม่พบ
ประวัติศาสตร์ของเมืองร้อยเอ็ดเริ่มปรากฏขึ้นในราวสมัยกรุงศรีอยุธยาตอนปลาย โดยมีเจ้าลาวจากนครจัมปาศักดิ์ได้เดินทางมาตั้งบ้านเรือนในบริเวณที่เป็น อำเภอสุวรรณภูมิในปัจจุบัน ต่อมาได้มาพึ่งพระบรมโพธิสมภารสมเด็จพระบรมราชาที่ 3 แห่งกรุงศรีอยุธยา ในสมัยสมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี ได้ย้ายเมืองใหม่มาตั้งที่บริเวณเมืองร้อยเอ็ดปัจจุบัน ส่วนเมืองสุวรรณภูมิเดิมก็ยังคงมีอยู่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้า อยู่หัว รัชกาลที่ 3 เจ้าอนุวงศ์เวียงจันทน์คิดกบฎต่อกรุงเทพฯ ได้ยกทัพเข้ามาตีหัวเมืองรายทางจนถึงนครราชสีมา แต่ก็ถูกทัพไทยตีแตกพ่ายไปในที่สุด
นอกจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์แล้ว ยังพบหลักฐานทางโบราณคดีแสดงการอยู่อาศัยของคนมาตั้งแต่สมัยก่อนประวัติ ศาสตร์เช่นกันและรวมทั้งเคยเป็นดินแดนที่อยู่ในเขตอิทธิพลของอาณาจักรขอม โบราณ เพราะพบโบราณสถานแบบขอมหลายแห่ง เช่น กู่พระโกนา อำเภอสุวรรณภูมิ กู่กาสิงห์ อำเภอเกษตรวิสัย ปรางค์กู่ อำเภอธวัชบุรี เป็นต้น
ร้อยเอ็ด มีเนื้อที่ 8,299 ตารางกิโลเมตร และแบ่งการปกครองออกเป็น 20 อำเภอ คือ อำเภอเมืองร้อยเอ็ด อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอปทุมรัตต์ อำเภอจตุรพักตรพิมาน อำเภอธวัชบุรี อำเภอพนมไพร อำเภอโพนทอง อำเภอเสลภูมิ อำเภอสุวรรณภูมิ อำเภออาจสามารถ อำเภอหนองพอก อำเภอเมืองสรวง อำเภอโพธิ์ชัย อำเภอโพนทราย อำเภอเมยวดี อำเภอศรีสมเด็จ อำเภอจังหาร อำเภอเชียงขวัญ อำเภอหนองฮี และอำเภอทุ่งเขาหลวง
อาณาเขต
ทิศเหนือ ติดกับอำเภอกมลาไสย อำเภอกุฉินารายณ์ อำเภอร่องคำ จังหวัดกาฬสินธุ์ และอำเภอคำชะอี จังหวัดมุกดาหาร
ทิศใต้ ติดกับอำเภอรัตนบุรี จังหวัดสุรินทร์ และอำเภอราษีไศล จังหวัดศรีสะเกษ
ทิศตะวันออก ติดกับอำเภอเมือง อำเภอเลิงนกทา อำเภอกุดชุม จังหวัด ยโสธร
ทิศตะวันตก ติดกับอำเภอเมือง อำเภอวาปีปทุม และอำเภอพยัคฆภูมิ จังหวัดมหาสารคาม
หมายเลขโทรศัพท์ที่สำคัญ
- ที่ว่าการอำเภอ โทร. 04351 1689
- โรงพยาบาลรัอยเอ็ด โทร. 04351 1336
- เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด โทร. 0 4351 1222, 0 4351 1420
- ประชาสัมพันธ์จังหวัด โทร. 0 4351 5374,0 4352 7117
- สถานีตำรวจภูธร โทร. 0 4351 1766, 191, 0 4351 3536, 0 4351 1984
- สถานีขนส่ง โทร. 0 4351 1939
- ตำรวจท่องเที่ยว โทร. 1155, 0 4323 6937-8
Link ที่น่าสนใจ
สำนักงานจังหวัดร้อยเอ็ด
http://www.roiet.go.th
ร้อยเอ็ด : ข้อมูลการเดินทาง
ข้อมูลการเดินทางของ จ. ร้อยเอ็ด
รถยนต์
ใช้เส้นทางกรุงเทพฯ -สระบุรี-นครราชสีมา(ทางหลวงหมายเลข 2) ถึงอำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น ต่อด้วยทางหลวงหมายเลข 23 มหาสารคาม -ร้อยเอ็ด รวมระยะทางประมาณ 512 กิโลเมตร
รถไฟ
ต้องไปลง ที่จังหวัดขอนแก่น แล้วต่อรถยนต์โดยสารเข้าจังหวัดร้อยเอ็ด สอบถามรายละเอียดเกี่ยวกับตารางรถไฟได้ที่ หน่วยบริการเดินทาง การรถไฟแห่งประเทศไทย โทร. 0 2223 7010, 0 2223 7020, 1690 www.railway.co.th
รถโดยสารประจำทาง
บริษัท ขนส่ง จำกัด มีรถโดยสารประจำทางไปจังหวัดร้อยเอ็ดวันละหลายเที่ยว สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่สถานีขนส่งจตุจักร (หมอชิต 2) โทร. 0 2936-2852-66 และสถานีขนส่งร้อยเอ็ด โทร. 0 4351 1939, 0 4351 2546 www.transport.co.th
เครื่องบิน
สายการบินพี บี แอร์ เปิดบริการเที่ยวบิน กรุงเทพฯ-ร้อยเอ็ด ทุกวันๆ ละ 1 เที่ยว เว้นวันอาทิตย์กับวันอังคาร สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่โทร. 0 2261 0220 ต่อ 201-210 สำนักงานร้อยเอ็ด โทร. 0 4351 8572 www.pbair.com
การคมนาคมภายในตัวจังหวัด จ.ร้อยเอ็ด
การเดินทางจากอำเภอเมืองร้อยเอ็ดไปยังอำเภอต่าง ๆ
- อำเภอธวัชบุรี 12 กิโลเมตร
- อำเภอเชียงขวัญ 12 กิโลเมตร
- อำเภอจตุรพักตรพิมาน 26 กิโลเมตร
- อำเภอเมืองสรวง 26 กิโลเมตร
- อำเภอทุ่งเขาหลวง 26 กิโลเมตร
- อำเภอศรีสมเด็จ 27 กิโลเมตร
- อำเภอเสลภูมิ 32 กิโลเมตร
- อำเภออาจสามารถ 34 กิโลเมตร
- อำเภอโพนทอง 47 กิโลเมตร
- อำเภอเกษตรวิสัย 47 กิโลเมตร
- อำเภอจังหาร 48 กิโลเมตร
- อำเภอสุวรรณภูมิ 52 กิโลเมตร
- อำเภอโพธิ์ชัย 53 กิโลเมตร
- อำเภอพนมไพร 64 กิโลเมตร
- อำเภอเมยวดี 72 กิโลเมตร
- อำเภอหนองพอก 73 กิโลเมตร
- อำเภอหนองฮี 78 กิโลเมตร
- อำเภอโพนทราย 82 กิโลเมตร
- อำเภอปทุมรัตน์ 85 กิโลเมตร
ร้อยเอ็ด : วัฒนธรรมประเพณี
งานประเพณีสงกรานต์ จังหวัดร้อยเอ็ด
วันที่ 12 - 15 เมษายน 2552
ณ สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ร้อยเอ็ด และถนนข้าวหอมมะลิ (เพลินจิต) จังหวัดร้อยเอ็ด
กิจกรรม
การประกวดทำอาหาร การประกวดผู้สูงอายุ การประกวดหนูน้อยสงกรานต์ การประกวดมิส ทู อิน วัน การประกวดเฟอร์เฟ็กแมน การละเล่นกีฬาพื้นบ้าน
สอบถามรายละเอียด
เทศบาลเมืองร้อยเอ็ด โทร. 0 4351 1222 ต่อ 130-131
ร้อยเอ็ด : สถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ
วัดผาน้ำทิพย์เทพประสิทธิ์วนาราม
วัด ผาน้ำทิพย์เทพประสิทธิ์วนาราม ตั้งอยู่ที่บ้านโคกกลาง ตำบลผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก เป็นที่รู้จักกันดีในฐานะเป็นวัดที่ประดิษฐานพระมหาเจดีย์ชัยมงคล อันเป็นพระมหาเจดีย์ใหญ่และมีความงดงามตระการตามากที่สุดองค์หนึ่งของประเทศ ไทย ซึ่งเป็นที่เคารพศรัทธาและความภาคภูมิใจของชาวร้อยเอ็ดและชาวอีสานทั้งมวล พระมหาเจดีย์ชัยมงคลเป็นพระธาตุเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุอันเป็นที่ เคารพสักการะ และยังถือเป็นศาสนสถานสำคัญที่สะท้อนถึงพลังแห่งศรัทธาที่แรงกล้าของประชาชน ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ที่ร่วมกันประกาศความรุ่งเรืองแห่งพระพุทธศาสนาให้คงอยู่สืบไป
พระมหาเจดีย์ชัยมงคลนั้นได้เริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2528 มีเนื้อที่ 2,500 ไร่ โดยมีพระเทพวิสุทธิมงคล หรือหลวงปู่ศรีมหาวีโร ซึ่งเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทัตโต พระอาจารย์ใหญ่สายวิปัสสนากรรมฐานเป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อให้เป็นศูนย์กลางการฝึกอบรมในด้านการบำเพ็ญปฏิบัติ สมถวิปัสสนากรรมฐานแก่พระภิกษุสงฆ์และพุทธศาสนิกชน โดยการปฏิบัติจริงบนสถานที่จริงในสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้
ภายในบริเวณมี พระมหาเจดีย์ชัยมงคล เป็นพระเจดีย์ที่ใหญ่องค์หนึ่งของประเทศไทย ออกแบบโดยกรมศิลปากร โดยใช้ศิลปกรรมร่วมสมัยระหว่างภาคกลางและภาคอีสานอันเป็นการผสมผสานกัน ระหว่างศิลปะแห่งพระปฐมเจดีย์และพระธาตุพนม พระเจดีย์เป็นสีขาวตกแต่งลวดลายตระการตาด้วยสีทองเหลืองอร่าม รายล้อมด้วยเจดีย์องค์เล็กทั้ง 8 ทิศ มีความกว้าง 101 เมตร ความยาว 101 เมตร ความสูง 101 เมตร สร้างในเนื้อที่ 101 ไร่ อันมาจากชื่อของจังหวัดร้อยเอ็ด ยอดทองคำใช้ทองคำหนักถึง 60 กิโลกรัม
ภายในพระมหาเจดีย์มีทั้งหมด 6 ชั้น คือ
ชั้นที่ 1 เป็นห้องโถงกว้างใหญ่โออ่า ใช้เป็นห้องเอนกประสงค์ และประชุมบำเพ็ญบุญ
ชั้นที่ 2 เป็นศาลาประชุมสงฆ์ ผนังติดตั้งรูปพระพุทธประวัติ
ชั้นที่ 3 เป็นชั้นอุโบสถ และประดิษฐานรูปพระคณาจารย์ปราชญ์อีสานในอดีต เป็นรูป เหมือนสลักหินอ่อน และหุ่นรูปเหมือนพระสุปฏิปันโน 101 องค์
ชั้นที่ 4 เป็นชั้นชมวิว ชมทัศนียภาพรอบภูเขาเขียว
ชั้นที่ 5 เป็นชั้นพิพิธภัณฑ์
ชั้นที่ 6 เป็นชั้นสูงสุดบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ
ความเชื่อและวิธีการบูชา พระมหาเจดีย์ชัยมงคลจะยังเป็นสถานที่ในการประกอบศาสนกิจต่าง ๆ มีพิพิธภัณฑ์วิปัสสนากรรมฐานของหลวงปู่ศรี และเป็นที่ประดิษฐานรูปเหมือนของพระเกจิอาจารย์ในอดีตทั้ง 101 องค์ รวมทั้งพระสารีริกธาตุ ซึ่งอยู่ชั้นบนสุด ให้ประชาชนทุกสารทิศได้มาสักการะเพื่อเป็นสิริมงคลในคราวเดียวกัน
เปิดให้เข้าชมฟรีทุกวัน ระหว่างเวลา 06.00-17.00 น.
การเดินทาง ไปตามเส้นทางสายร้อยเอ็ด-อำเภอโพนทอง-อำเภอหนองพอก ระยะทาง 62 กิโลเมตร จากตัวเมืองร้อยเอ็ด ตามทางหลวงหมายเลข 2044 และ 2136
พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติร้อยเอ็ด
เป็น พิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติที่จัดตั้งขึ้นตามโครงการการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถาน แห่งชาติประจำเมืองเป็นสถานที่จัดแสดงและรวบรวมเรื่องราวน่ารู้ทุกด้านของ จังหวัดแห่งนี้ เดิมทีเดียวนั้น พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติร้อยเอ็ด จัดตั้งขึ้นตามดำริของท่านศาสตราจารย์ ดร.ก่อ สวัสดิ์พาณิชย์ ในอันที่จะเป็นพิพิธภัณฑ์ฯ ศิลปหัตถกรรมอีสาน โดยเฉพาะผ้าไหมและผ้าพื้นเมือง ต่อมาเมื่อกรมศิลปากร มีนโยบายในการจัดตั้งพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติประจำเมืองจึงได้ทำการปรับ ปรุงเพิ่มเติมเนื้อหาในการจัดแสดงให้ครอบคลุมข้อมูลเรื่องราวของจังหวัดทุก ด้านทั้งด้านภูมิศาสตร์ทรัพยากรธรณีโบราณคดี ประวัติศาสตร์ บุคคลสำคัญ วิถีชีวิต ประเพณี และศิลปหัตถกรรม เริ่มโครงการจัดตั้งมาตั้งแต่ปีงบประมาณ 2536 ซึ่งเป็นปีที่ได้รับงบประมาณก่อสร้างอาคารต่อเนื่องมาจนกระทั่งปี 2540 จึงดำเนินการได้แล้วเสร็จสมบูรณ์ ประกอบด้วยงบประมาณด้านการจัดแสดงนิทรรศการถาวร ปรับสภาพภูมิทัศน์ ติดตั้งระบบไฟฟ้าและระบบปรับอากาศ จัดทำห้องประชุมและนิทรรศการพิเศษปรับปรุงบ้านพักเจ้าหน้าที่ ทั้งนี้เฉพาะการจัดแสดงได้มีการนำเอาเทคโนโลยีสมัยใหม่ได้แก่ ระบบสารสนเทศ การทำหุ่นจำลอง และฉากวิถีชีวิตต่าง ๆ เข้ามาประกอบการนำเสนอเรื่องราว ทำให้อาจกล่าวได้ว่าเป็นพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ทันสมัยที่สุดแห่งหนึ่งใน ความดูแลของกรมศิลปากร พิพิธภัณฑ์นี้ตั้งอยู่ที่ถนนเพลินจิต ตำบลในเมือง อำเภอ เมือง จังหวัดร้อยเอ็ด 45000
เวลาเปิด-ปิด : เปิดทุกวันเวลา 09.00-16.00 น. เว้นวันจันทร์-อังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์
อัตราค่าเข้าชม : ชาวไทย 20 บาท ชาวต่างชาติ 100 บาท
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่โทร. 0 4351 4456 หรือ www.thailandmuseum.com
บึงพลาญชัย
ตั้ง อยู่บริเวณกลางเมืองร้อยเอ็ด ถือเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัด มีลักษณะเป็นเกาะอยู่กลางบึงน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 2 แสนตารางเมตร เป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจ ตกแต่งเป็นสวนไม้ดอกขนาดใหญ่ มีพันธุ์ไม้ต่างๆ ร่มรื่น และในบึงน้ำมีปลาชนิดต่างๆ หลายพันธุ์มากมาย มีเรือสำหรับให้ประชาชนได้พายเล่นในบึง นอกจากนั้นยังใช้เป็นสถานที่จัดงานเทศกาลของจังหวัด รวมทั้งจัดมหรสพต่างๆ ภายในบึงพลาญชัยยังมีสิ่งก่อสร้างที่น่าสนใจคือ
ศาลเจ้าพ่อหลักเมือง เป็นที่เคารพบูชาของชาวร้อยเอ็ด
พระพุทธรูปปางลีลาขนาดใหญ่ กลางสวนดอกไม้
พานรัฐธรรมนูญ และนาฬิกาดอกไม้
ภูพลาญชัย มีลักษณะเป็นสวนสัตว์และน้ำตกจำลอง
สนามเด็กเล่น นกชนิดต่าง ๆ สวนสุขภาพ เป็นสวนออกกำลังกาย เพื่อให้ประชาชนได้ออกกำลังกาย อันเป็นการเสริมสร้างพลานามัยแก่ชาวร้อยเอ็ด
สวนสมเด็จพระศรีนครินทร์ร้อยเอ็ด
เป็นสวนสาธารณะกลางเมือง อยู่หน้าศาลากลางจังหวัด เปิดเมื่อปี พ.ศ. 2529 มีเนื้อที่ประมาณ 225 ไร่ ตกแต่งบริเวณด้วยไม้ดอกไม้ประดับนานาพันธุ์ และต้นไม้น้อยใหญ่เพื่อให้ความร่มรื่น จุดเด่นของสวนแห่งนี้อยู่ที่น้ำพุบริเวณใจกลางสวนที่พุ่งฉีดในระดับสูง มีหอนาฬิกากลางเมืองสวยเด่นเป็นสง่าแก่เมืองร้อยเอ็ด มีอาคารอ่านหนังสือไว้สำหรับบริการประชาชน สถานที่แห่งนี้ใช้เป็นสถานที่จัดงานเทศกาลและพิธีการต่างๆ ของจังหวัด เช่น งานปีใหม่
เขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาน้ำทิพย์
ตั้ง อยู่ในพื้นที่อำเภอหนองพอก ครอบคุมดูแลพื้นที่ประมาณ 151,242 ไร่ หรือประมาณ 242 ตารางกิโลเมตร โดยสภาพพื้นที่จะเป็นเทือกเขาหินทรายสูงชันและสลับซับซ้อน ประกอบด้วยป่าดิบแล้ง ป่าเบญจพรรณและป่าเต็งรัง ซึ่งมีความอุดมสมบูรณ์ สัตว์ป่าที่พบในพื้นที่ป่าแห่งนี้ ได้แก่ ไก่ฟ้าพญาลอ หมูป่า สุนัขจิ้งจอก เป็นต้น จุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจในบริเวณเขตห้ามล่าฯ คือ ผาพยอม ซึ่งเป็นจุดที่ใช้สำหรับชมพระอาทิตย์ขึ้น และผาน้ำทิพย์ซึ่งเป็นจุดที่ใช้ชมพระอาทิตย์ตกดิน
นอกจากนี้ยังมีเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ 2 เส้นทาง ระยะทาง 2 กิโลเมตร และ 3 กิโลเมตร นักท่องเที่ยวสามารถเดินเองได้ บริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าถ้ำผาน้ำทิพย์ มีบริการบ้านพักและสถานที่สำหรับกางเต็นท์ หากต้องการเข้าพักเป็นหมู่คณะ และต้องการเจ้าหน้าที่นำทางต้องทำหนังสือติดต่อล่วงหน้าไปยังหัวหน้าสวนพฤกษ ศาสตร์และวรรณคดีตะวันออกเฉียงเหนือ เขตห้ามล่าสัตว์ป่าผาน้ำทิพย์ ตู้ ปณ.1 ตำบลบึงงาม อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด 45210 สอบถามรายละเอียดได้ที่ โทร. 0 9551 1782
การเดินทาง จากกรุงเทพฯ ถึงขอนแก่น ใช้ทางหลวงหมายเลข 2 จากขอนแก่น-หนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ด ใช้ทางหลวงหมายเลข 2 จากอำเภอหนองพอกถึงบ้านท่าสะอาด ระยะทาง 9 กิโลเมตร เลี้ยวซ้ายจากบ้านท่าสะอาดถึงสำนักงานเขตห้ามล่าสัตว์ป่าผาน้ำทิพย์ 13 กิโลเมตร
กู่พระโกนา
ตั้ง อยู่ที่บ้านกู่ วัดกู่พระโกนา หมู่ 2 ตำบลสระคู การเดินทางจากจังหวัดร้อยเอ็ด เดินทางตามทางหลวงสาย 215 ผ่านอำเภอเมืองสรวง อำเภอสุวรรณภูมิ จากนั้นเข้าสาย 214 ไปประมาณ 12 กิโลเมตร ถึงกู่พระโกนา ระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตรจากจังหวัด ปัจจุบันมีวัดสร้างอยู่ในบริเวณเดียวกัน มีถนนเป็นทางแยกเข้าไปทางด้านซ้ายมือ ด้านหน้าเป็นสวนยาง กู่พระโกนา ประกอบด้วย ปรางค์อิฐ 3 องค์ บนฐานศิลาทราย เรียงจากเหนือ-ใต้ ทั้งหมดหันหน้าไปทางทิศตะวันออก มีกำแพงล้อมและซุ้มประตูเข้า-ออกทั้ง 4 ด้าน ก่อด้วยหินทรายเช่นกัน
ปรางค์องค์กลางถูกดัดแปลงเมื่อ พ.ศ. 2417 โดยการฉาบปูนทับและก่อขึ้นเป็นชั้นๆ แต่ละชั้นมีซุ้มพระทั้ง 4 ทิศ หน้าปรางค์องค์กลางชั้นล่างสร้างเป็นวิหารพระพุทธบาทประดับเศียรนาค 6 เศียรของเดิมไว้ด้านหน้า ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ ก็ได้รับการบูรณะจากทางวัดเช่นกัน แต่ไม่ถึงกับเปลี่ยนรูปทรงอย่างปรางค์องค์กลาง ปรางค์องค์ทิศเหนือทางวัดสร้างศาลาครอบ ภายในมีหน้าบันสลักเรื่องรามายณะ และทับหลังสลักภาพพระนารายณ์บรรทมสินธุ์ติดอยู่ที่เดิม คือเหนือประตูทางด้านหน้า ส่วนทับหลังประตูด้านทิศตะวันตกหล่นอยู่บนพื้นเป็นรูปนารายณ์ทรงครุฑ ปรางค์องค์ทิศใต้ยังคงมีทับหลังของเดิมเหนือประตูหลอกด้านทิศเหนือเป็นภาพ เทวดานั่งชันเข่าในซุ้มเรือนแก้วเหนือหน้ากาล นอกจากนี้ทางด้านหน้ายังมีทับหลังหล่นอยู่ที่พื้น เป็นภาพพระอิศวรประทับนั่งบนหลังโค และมีเสานางเรียงวางอยู่ด้วย สันนิษฐานว่า กู่พระโกนาเดิมจะมีสะพานนาคและทางเดินประดับเสานางเรียงทอดต่อไปจากซุ้ม ประตูหน้าไปยังสระน้ำ หรือบารายซึ่งอยู่ห่างออกไปประมาณ 300 เมตร จากรูปแบบลักษณะทางศิลปกรรมทั้งหมดของภาพสลัก และเสากรอบประตู ซึ่งเป็นศิลปะขอมที่มีอายุในราว พ.ศ. 1560-1630 (แบบบาปวน) สันนิษฐานว่ากู่พระโกนาคงจะสร้างขึ้นในราวพุทธศตวรรษที่16
การเดินทาง อยู่ห่างจากอำเภอเมือง 60 กิโลเมตร ไปตามทางหลวงหมายเลข 215 ผ่านอำเภอเมืองสรวง อำเภอสุวรรณภูมิ จากนั้นเข้าทางหลวงหมายเลข 214 ไปประมาณ 12 กิโลเมตร ถึงกู่พระโกนา อยู่ทางซ้ายมือ ด้านหน้าทางเข้าจะเป็นสวนยาง บริเวณวัดมีลิงแสมอาศัยอยู่
สิมวัดไตรภูมิคณาจารย์
ตั้ง อยู่ที่หมู่บ้านตากแดด ตำบลหัวโทน อำเภอสุวรรณภูมิ ลักษณะทางศิลปกรรม เป็นสิมแบบพื้นเมืองอีสาน ประเภทสิมทึบ มีกำแพงแก้วเตี้ย ๆ ล้อมรอบหน้าบันและรังผึ้งของสิมมีลายแกะสลักสวยงามภายในมีจิตรกรรมหรือ ฮูปแต้ม แสดงเรื่องในพุทธศาสนา สันนิษฐานว่ามีอายุในราวสมัยอยุธยา-รัตนโกสินทร์ตอนต้น ด้านนอกสิมมีพระพุทธรูปแบบอีสานขนาดใหญ่ ซึ่งย้ายมาจากวัดใต้วิไลธรรม ในเขตอำเภอเดียวกัน (สิมวัดไตรภูมิคณาจารย์ ได้รับการบูรณะโดยกรมศิลปากรเมื่อ พ.ศ.2541 และได้รับรางวัลสถาปัตยกรรมดีเด่นจากสมาคมสถาปนิกสยามประจำปี 2541
การเดินทาง จากอำเภอเมืองไปตามทางหลวงหมายเลข 214 เข้าทางหลวงหมายเลข 215 ถึงอำเภอสุวรรณภูมิ เลี้ยวเข้าซอยข้างอำเภอตรงไปประมาณ 5 กิโลเมตร
ทุ่งกุลาร้องไห้
เป็น ทุ่งกว้างใหญ่ของภาคอีสาน มีอาณาเขตครอบคลุมถึง 5 จังหวัด คือ ในแนวทิศเหนือนั้นครอบคลุมอำเภอปทุมรัตต์ อำเภอเกษตรวิสัย อำเภอสุวรรณภูมิ และอำเภอโพนทราย ของจังหวัดร้อยเอ็ด ในแนวทิศใต้มีลำน้ำมูลทอดยาวตลอดพื้นที่อำเภอชุมพลบุรี อำเภอท่าตูม จังหวัดสุรินทร์ ในแนวทิศตะวันตกผ่านอำเภอพุทไธสง จังหวัดบุรีรัมย์ อำเภอมหาชนะชัย จังหวัดยโสธร และอำเภอพยัคฆภูมิพิสัยของจังหวัดมหาสารคาม ซึ่งในพื้นที่ทุ่งกุลาร้องไห้ประมาณ 3 ใน 5 นั้นอยู่ในเขตจังหวัดร้อยเอ็ด ทุ่งกุลาร้องไห้มีเนื้อที่กว้าง 2,107,681 ไร่
สาเหตุที่ทุ่งกว้างแห่งนี้ได้ชื่อว่าทุ่งกุลา ร้องไห้นั้น ก็ด้วยมีเรื่องเล่ากันว่า พวกกุลาซึ่งเป็นพวกที่เดินทางค้าขายระหว่างเมืองต่างๆ ในสมัยโบราณได้ชื่อว่าเป็นนักต่อสู้ คือ มีความเข้มแข็งอดทนเป็นเยี่ยม แต่เมื่อพวกกุลาเดินทางมาถึงทุ่งนี้ ได้รับความทุกข์ยากเป็นอันมากถึงกับร้องไห้ เพราะตลอดทุ่งนี้ไม่มีน้ำหรือต้นไม้ใหญ่เลย ฤดูแล้งแผ่นดินก็แห้งแตกระแหง ปัจจุบันท้องทุ่งอันกว้างใหญ่นี้ได้รับการพัฒนาจากส่วนราชการและหน่วยงาน ต่างๆ บางแห่งก็ทำการเกษตรกรรม บางแห่งก็ใช้เป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ ซึ่งนับแต่จะมีความอุดมสมบูรณ์ขึ้นเรื่อย ๆ ศูนย์พัฒนาทุ่งกุลาร้องไห้ห่างจากที่ว่าการอำเภอสุวรรณภูมิ 6 กิโลเมตร เลยกู่พระโกนาไปเล็กน้อย ตรงข้ามกับโรงเรียนโสภาพิทยาภรณ์
ปรางค์กู่ หรือ ปราสาทหนองกู่
ตั้งอยู่ที่บ้านยางกู่ ตำบลมะอี การเดินทางจากตัวเมืองใช้ทางหลวงหมายเลข 23 (ร้อยเอ็ด-ยโสธร) ประมาณ 10 กิโลเมตร ถึงที่ว่าการอำเภอธวัชบุรี ฝั่งตรงข้ามมีทางแยกซ้ายไปปรางค์กู่ ระยะทาง 6 กิโลเมตร หรือใช้ทางหลวงหมายเลข 2044 (ร้อยเอ็ด-โพนทอง) ไปประมาณ 8 กิโลเมตร มีทางแยกขวาไปปรางค์กู่อีก 1 กิโลเมตร
ปรางค์กู่ คือ กลุ่มอาคารที่มีลักษณะแบบเดียวกันกับอาคารที่เชื่อกันว่า คืออโรคยาศาลตามที่ปรากฏในจารึกปราสาทตาพรหมอันประกอบด้วย ปรางค์ประธาน บรรณาลัย กำแพงพร้อมซุ้มประตูและสระน้ำนอกกำแพง โดยทั่วไปนับว่าคงสภาพเดิมพอควร โดยเฉพาะปรางค์ประธานชั้นหลังคาคงเหลือ 3 ชั้น และมีฐานบัวยอดปรางค์อยู่ตอนบน อาคารอื่นๆ แม้หักพังแต่ทางวัดก็ได้จัดบริเวณให้ดูร่มรื่นสะอาดตา
นอกจากนี้ภายในกำแพงด้านหน้าทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ยังพบโบราณวัตถุอีกหลาย ชิ้นวางเก็บรักษาไว้ใต้อาคารไม้ ได้แก่ทับหลังหินทราย สลักเป็นภาพบุคคลนั่งบนหลังช้างหรือวัว ภายในซุ้มเรือนแก้วหน้ากาล จากการสอบถามเจ้าอาวาสวัดศรีรัตนาราม กล่าวว่าเป็นทับหลังหน้าประตูมุขของปรางค์ประธาน เสากรอบประตู 2 ชิ้น ชิ้นหนึ่งมีภาพสลักรูปฤาษีที่โคนเสาศิวลึงค์ขนาดใหญ่พร้อมฐานที่ได้จากทุ่ง นาด้านนอกออกไป และชิ้นส่วนบัวยอดปรางค์ ซึ่งถูกดัดแปลงเป็นฐานของพระสังกัจจายน์ปูนปั้น กำหนดอายุว่าสร้างราวพุทธศตวรรษที่ 18
การเดินทาง จากตัวเมืองใช้ทางหลวงหมายเลข 23 (ร้อยเอ็ด-ยโสธร) ประมาณ 10 กิโลเมตร ถึงที่ว่าการอำเภอธวัชบุรี ฝั่งตรงข้ามมีทางแยกซ้ายไปปรางค์กู่ ระยะทาง 6 กิโลเมตร หรือใช้ทางหลวงหมายเลข 2044 (ร้อยเอ็ด-โพนทอง) ไปประมาณ 8 กิโลเมตร มีทางแยกขวาไปปรางค์กู่อีก 1 กิโลเมตร
บ้านหวายหลึม
ตั้งอยู่ที่หมู่ 3 ตำบลมะบ้า อำเภอทุ่งเขาหลวง บนเส้นทางสายร้อยเอ็ด-ยโสธร ทางหลวงหมายเลข 23 บริเวณกิโลเมตรที่ 145-146 ห่างจากตัวเมืองร้อยเอ็ด 25 กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านในโครงการหนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์ เป็นหมู่บ้านทอผ้าไหมที่มีชื่อเสียง และเป็นศูนย์รวมและจำหน่ายหัตถกรรมพื้นบ้าน อาทิ กระเป๋า ผ้าฝ้าย เสื้อผ้าสำเร็จรูป
กู่กาสิงห์
ตั้ง อยู่ในวัดบูรพากู่กาสิงห์ ตำบลกู่กาสิงห์ สามารถเดินทางได้ 2 ทาง คือ ใช้เส้นทางร้อยเอ็ด-เกษตรวิสัย ทางหลวงหมายเลข 214 ระยะทาง 47 กิโลเมตร เดินทางต่อไปตามทางหลวงสายเกษตรวิสัย-สุวรรณภูมิ ประมาณ 10 กิโลเมตร มีทางแยกขวากู่กาสิงห์เป็นระยะทางอีก 10 กิโลเมตร หรืออาจใช้เส้นทางสายร้อยเอ็ด-สุวรรณภูมิ-สุรินทร์ (ทางหลวงหมายเลข 215 ต่อด้วย 214) ระยะทาง 60 กิโลเมตร ถึงวัดกู่พระโกนา ด้านตรงข้ามวัดมีทางแยกไปกู่กาสิงห์ ระยะทางอีก 18 กิโลเมตร
กู่กาสิงห์ เป็นสถาปัตยกรรมแบบเขมรอีกแห่งหนึ่ง มีขนาดค่อนข้างใหญ่และยังอยู่ในสภาพดีพอควร ขณะนี้สำนักงานโบราณคดี และพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติที่ 8 อุบลราชธานี กรมศิลปากรได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะให้เห็นสภาพชัดเจนสวยงามยิ่งขึ้น เพื่อพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่สำคัญอีกแห่งหนึ่งในภาคอีสาน ประกอบด้วย ปรางค์ 3 องค์ ตั้งอยู่บนฐานศิลาแลงเดียวกัน มีวิหารหรืออาคารรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าที่เรียกว่าบรรณาลัย อยู่ทางด้านหน้าทั้งสองข้าง ทั้งหมดล้อมรอบด้วยกำแพงซึ่งมีซุ้มประตูทั้ง 4 ทิศ ถัดออกไปเป็นคูน้ำรูปเกือกม้าล้อมรอบอีกชั้นหนึ่ง
ปรางค์ประธานหรืออาคารหลักที่มี 3 องค์นั้น ตั้งเรียงอยู่บนฐานเดียวกันในแนวเหนือ-ใต้ แผนผังเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส หันหน้าไปทางทิศตะวันออก ปรางค์องค์กลางมีขนาดใหญ่กว่าอีก 2 องค์ที่ขนาบข้าง และมีมุขยื่นทางด้านหน้าเป็นห้องยาว มีประตูทางเข้า 3 ทาง คือด้านหน้าและด้านข้างของห้องยาวทั้งสอง ส่วนฐานขององค์ปรางค์ก่อด้วยศิลาทรายยังคงปรากฏลวดลายสลักเป็นชั้นเป็นแนว เช่น ลายกลีบบัวและลายกนก ผนังก่ออิฐ ที่ห้องในสุดหรือส่วนครรภคฤหะได้ค้นพบศิวลึงค์ ซึ่งเป็นตัวแทนของเทพสูงสุด (พระอิศวร) และความอุดมสมบูรณ์ตามลัทธิความเชื่อในศาสนาพราหมณ์ลัทธิไศวนิกาย นอกจากนี้ยังพบทับหลังอีกหลายชิ้น ชิ้นหนึ่งสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณในซุ้มเรือนแก้ว โดยยืนอยู่เหนือหน้ากาล ซึ่งมีมือยึดจับท่อนพวงมาลัยอีกทีหนึ่ง และยังได้พบซุ้มหน้าบันสลักเป็นภาพพระอินทร์ทรงช้างเอราวัณท่ามกลางลายก้าน ขดอีกด้วย ส่วนปรางค์อีก 2 องค์ที่ขนาบนั้น มีขนาดและลักษณะเดียวกัน ฐานก่อด้วยศิลาทราย ผนังก่ออิฐมีประตูเพียงด้านหน้า ภายในมีแท่นรูปเคารพวางอยู่จากลวดลายของศิลปกรรม แบบแผนผังและโบราณวัตถุที่พบแสดงให้ทราบว่า กู่กาสิงห์สร้างขึ้นในแบบศิลปะเขมรที่เรียกว่า "แบบบาปวน" อายุราว พ.ศ. 1560-1630 เพื่อเป็นเทวสถานอุทิศถวายแด่พระอิศวร เทพเจ้าสูงสุดองค์หนึ่งในศาสนาพราหมณ์
การเดินทาง สามารถเดินทางได้ 2 ทาง คือ ใช้เส้นทางร้อยเอ็ด-เกษตรวิสัย ทางหลวงหมายเลข 214 ระยะทาง 47 กิโลเมตร เดินทางต่อไปตามทางหลวงสายเกษตรวิสัย-สุวรรณภูมิ ประมาณ 10 กิโลเมตร มีทางแยกขวากู่กาสิงห์เป็นระยะทางอีก 10 กิโลเมตร หรืออาจใช้เส้นทางสายร้อยเอ็ด-สุวรรณภูมิ-สุรินทร์ (ทางหลวงหมายเลข 215 ต่อด้วย 214 ) ระยะทาง 60 กิโลเมตร ถึงวัดกู่พระโกนา ด้านตรงข้ามวัดมีทางแยกไปกู่กาสิงห์ ระยะทางอีก 18 กิโลเมตร
สิมวัดจักรวาลภูมิพินิจ (วัดหนองหมื่นถ่าน)
ตั้งอยู่ที่หมู่บ้านหนองหมื่นถ่าน ตำบลหนองหมื่นถ่าน มีลักษณะทางศิลปกรรมเป็นสิมแบบพื้นเมืองอีสาน ประเภทสิมทึบ หน้าบันหรือรังผึ้งมีลวดลายแกะสลักไม้ ภายนอกมี “ฮูปแต้ม” เป็นภาพพุทธประวัติตอนมารผจญ ภาพขุมนรก และภาพพระพุทธองค์ ขณะปลงพระเกศา มีพระอินทร์มารับนำไปประดิษฐานยังเจดีย์จุฬามณี ภายในมีภาพวรรณคดีพื้นเมืองเรื่องสังข์ศิลป์ชัย สันนิษฐานว่ามีอายุในราวสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น
การเดินทาง จากอำเภอเมือง เดินทางตามทางหลวงหมายเลข 2043 ถึงอำเภออาจสามารถ และเดินทางต่อไปอีก 10 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวซ้ายเข้าทางบ้านหนองหมื่นถ่าน 2 กิโลเมตร
บึงเกลือ (ทะเลอีสาน)
อยู่ในเขตตำบลบึงเกลือ เป็นแหล่งน้ำขนาดใหญ่ มีเนื้อที่ 7,500 ไร่ ในบึงน้ำแห่งนี้มีน้ำขังตลอดปี ริมบึงมีหาดทรายขาวสะอาดกว้างขวาง มีแพร้านอาหารบริการอาหารอีสานและอาหารตามสั่ง นักท่องเที่ยวนิยมมาพักผ่อนและเล่นกีฬาทางน้ำ
การเดินทาง จากอำเภอเมือง ไปตามทางหลวงหมายเลข 23 ผ่านอำเภอธวัชบุรี ถึงอำเภอเสลภูมิเข้าทางหลวงหมายเลข 2259 ประมาณ 10 กิโลเมตร และเลี้ยวเข้าซอย 8 กิโลเมตร
วัดกลางมิ่งเมือง
ตั้งอยู่บนถนนเจริญพาณิชย์ เป็นวัดเก่าแก่สันนิษฐานว่าสร้างก่อนตั้งเมืองร้อยเอ็ด ส่วนอุโบสถสร้างในสมัยอยุธยาตอนปลายในอดีตเคยใช้เป็นสถานที่ประกอบพิธีถือ น้ำพิพัฒน์สัตยา ปัจจุบันเป็นสถานที่ศึกษาปริยัติธรรม และสถานที่สอบธรรมสถาน ชื่อโรงเรียนสุนทรธรรมปริยัติ บริเวณผนังรอบพระอุโบสถมีภาพวาดจิตรกรรมเกี่ยวกับพุทธประวัติ สวยงามและมีค่าทางศิลปะ สอบถามข้อมูลเพิ่มเติม โทร. 0 4351 2400
วัดบูรพาภิราม
วัด บูรพาภิราม ตั้งอยู่ที่ถนนผดุงพานิช ตำบลในเมือง ในเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด เป็นพระอารามหลวงชั้นตรี ชนิดสามัญ ใครที่มาถึงตัวเมืองร้อยเอ็ดคงได้พบกับภาพที่น่าตื่นตาขององค์พระเจ้าใหญ่ หรือ พระพุทธรัตนมงคลมหามุนี ประทับยืนเด่นเป็นสง่ามองเห็นได้จากระยะไกล องค์พระเจ้าใหญ่นั้นประดิษฐานอยู่ที่วัดบูรพาภิรามในเขตเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด อันเป็นที่เคารพเลื่อมใสของชาวร้อยเอ็ด ซึ่งแสดงถึงความศรัทธาในพระพุทธศาสนาอันแรงกล้าของชาวเมืองที่ได้สร้างพระ พุทธรูปปางประทานพรที่กล่าวกันว่าสูงที่สุดในประเทศไทย นอกจากนี้องค์พระเจ้าใหญ่ยังเป็นสัญลักษณ์ประจำจังหวัด และปรากฎอยู่ในคำขวัญของเมืองร้อยเอ็ดว่า "สิบเอ็ดประตูงาม เรืองนามพระสูงใหญ่ ผ้าไหมสาเกตุ บุญผะเหวดประเพณี มหาเจดีย์ไชยมงคล งามน่ายลบึงพระลานชัย เขตกว้างไกลทุ่งกุลา โลกลือชาข้าวหอมมะลิ"
พระพุทธรัตนมงคลมหามุนี หรือพระเจ้าใหญ่ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2516 องค์พระนั้นสร้างขึ้นด้วยคอนกรีตเสริมเหล็ก ความสูงขององค์พระ วัดจากพระบาทถึงยอดเกศสูงถึง 59 เมตร 20 เซนติเมตร และมีความสูงทั้งหมด 67 เมตร 85 เซนติเมตร ที่ฐานพระพุทธรูปองค์นี้มีห้องที่ใช้ในศาสนกิจและห้องพิพิธภัณฑ์จำนวนหลาย ห้อง
วัดบูรพาภิรามสร้างขึ้นตั้งแต่ปี พ.ศ.2456 เดิมชื่อ วัดหัวรอ ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น วัดบูรพาภิราม เพราะในสมัยนั้นได้ใช้เป็นสถานที่สำหรับพักค้างแรมของพ่อค้า และประชานที่อาศัยการเดินเท้าเป็นหลัก เพราะยังไม่มีพาหนะการเดินทางสะดวกเหมือนปัจจุบัน วัดหัวรอจึงเป็นจุดเริ่มของการพักแรมในคืนแรกของการเดินทางและมักเป็นจุดนัด พบกันที่วัดแห่งนี้ ต่อมาพระอธิการหล้า อินทว์โส ได้ขยายวัดให้กว้างขวางยิ่งขึ้น และได้เรียกชื่อวัดใหม่ว่า "วัดบูรพา" เพราะว่าตั้งอยู่ในทิศตะวันออกของเมือง แต่ในเวลาต่อมาได้เปลี่ยนชื่อวัดใหม่เพื่อความเหมาะสมว่า "วัดบูรพาภิราม" ด้านทิศตะวันออกของบริเวณวัดอยู่ติดกับคูรอบเมืองสมัยเก่า นอกจากนี้ภายในบริเวณวัดยังเป็นที่ตั้งศูนย์งานพระธรรมทูต โรงเรียนปริยัติธรรม และมีศาลเจ้าพ่อมเหศักดิ์ซึ่งเป็นที่เคารพของชาวเมืองอยู่ด้วย ความเชื่อและวิธีการบูชา ชาวร้อยเอ็ดถือว่าพระเจ้าใหญ่นั้นเป็นพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองที่คอยปก ป้อง คุ้มครองชาวร้อยเอ็ด ให้มีชีวิตความเป็นอยู่อย่างร่มเย็นเป็นสุขด้วยความสูงขององค์พระทำให้เกิด ความเชื่อว่า หากได้มากราบไหว้ จะได้อานิสงส์สูงเทียมเมฆเทียมฟ้า ทำการสิ่งใดก็สำเร็จผลด้วยประการทั้งปวง
ผาน้ำย้อย (พุทธอุทยานอีสาน)
ตั้ง อยู่ที่บ้านโคกกลาง ตำบลผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก เป็นผาหินขนาดใหญ่ ซึ่งมีน้ำไหลซึมตลอดปีอยู่บนภูเขาเขียว แบ่งพรมแดนระหว่างอำเภอหนองสูง จังหวัดมุกดาหาร และอำเภอกุฉินารายณ์ จังหวัดกาฬสินธุ์ มีเนื้อที่ประมาณ 20,000 ไร่ เป็นป่าไม้เนื้อแข็งนานาชนิด มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่หลายชนิด เช่น หมูป่า เก้ง กวาง ไก่ป่า ผาน้ำย้อยอยู่สูงจากระดับพื้นดิน 200 เมตร และสูงกว่าระดับน้ำทะเล 380-500 เมตร บนเขาลูกนี้มี วัดผาน้ำทิพย์เทพประสิทธิ์วนาราม มีเนื้อที่ 0,500 ไร่ โดยมีพระอาจารย์ศรีมหาวิโร ซึ่งเป็นศิษย์ของพระอาจารย์มั่น ภูริทัต เป็นผู้ดำเนินการก่อสร้าง ภายในบริเวณมี พระมหาเจดีย์ชัยมงคล เป็นพระเจดีย์ใหญ่องค์หนึ่งของประเทศไทย ออกแบบโดยกรมศิลปากร เป็นสีขาวตกแต่งลวดลายตระการตาด้วยสีทองเหลืองอร่าม รายล้อมด้วยเจดีย์องค์เล็กทั้ง 8 ทิศ มีความกว้าง 101 เมตร ความยาว 101 เมตร ความสูง 101 เมตร สร้างในเนื้อที่ 101 ไร่ เป็นพระเจดีย์ที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ และได้ตกแต่งลวดลายงามวิจิตรของศิลปะยุคใหม่และยุคเก่าผสมเป็นศิลปะร่วมสมัย ที่หาดูได้ยาก พระมหาเจดีย์ชัยมงคลนี้ตั้งอยู่ในบริเวณวัดผาน้ำทิพย์เทพประสิทธิ์วราราม ภายในพระมหาเจดีย์มีทั้งหมด 6 ชั้น คือ
ชั้นที่ 1 เป็นห้องโถงกว้างใหญ่โออ่า ใช้เป็นห้องเอนกประสงค์ และประชุมบำเพ็ญบุญ
ชั้นที่ 2 เป็นศาลาประชุมสงฆ์ ผนังติดตั้งรูปพระพุทธประวัติ
ชั้นที่ 3 เป็นชั้นอุโบสถ และประดิษฐานรูปพระคณาจารย์ปราชญ์อีสานในอดีต เป็นรูป เหมือนสลักหินอ่อน และหุ่นรูปเหมือนพระสุปฏิปันโน 101 องค์
ชั้นที่ 4 เป็นชั้นพิพิธภัณฑ์
ชั้นที่ 5 บันไดเวียน 119 ชั้น เป็นห้องโถงรูประฆัง 8 เหลี่ยมบรรจุพระบรมสารีริกธาตุมิ่งมหามงคล
การเดินทาง ไปตามเส้นทางสายร้อยเอ็ด-อำเภอโพนทอง-อำเภอหนองพอก ระยะทาง 80 กิโลเมตร จากตัวเมืองร้อยเอ็ด ตามทางหลวงหมายเลข 2044 และ 2136
สวนพฤกษศาสตร์วรรณคดี
เป็น โครงการสวนพฤกษศาสตร์ในวรรณคดีประจำภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ในบริเวณป่าสงวนแห่งชาติดงมะอี่ ตำบลผาน้ำย้อย อำเภอหนองพอก ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 85 กิโลเมตร มีเนื้อที่ประมาณ 1,000 ไร่ เป็นเนื้อที่สำหรับปลูกต้นไม้แบ่งตามวรรณคดี เช่น เรื่องพระเวสสันดร ลิลิตพระลอ ลิลิตตะเบงพ่าย ลานพุทธประวัติ ฯลฯ นอกจากนี้ยังมีสมุนไพรแยกตามสรรพคุณ บริเวณสวนมีสภาพภูมิประเทศสวยงาม
วัดป่าโนนสวรรค์
ตั้งอยู่บ้านเทอดไทย ตำบลเทอดไทย เป็นวัดขนาดใหญ่สร้างมาจากนิมิตของเจ้าอาวาส โดยใช้หม้อดินของชาวบ้านมาประดับตกแต่งจึงดูสวยงามแปลกตา เจดีย์ประธานหลายชั้นทางเข้าจะเป็นปากหนุมานแต่ละชั้นจะมีจิตรกรรมฝาผนัง เกี่ยวกับพระพุทธเจ้า ซุ้มประตูวัดมีเต่ายักษ์ 2 ตัว ดูคล้ายศิลปะทางขอมและอินเดีย การเดินทาง ตามเส้นทางร้อยเอ็ด-ธวัชบุรี-เสลภูมิ (ทางหลวงหมายเลข 23) กิโลเมตรที่ 139-140 เลี้ยวขวาเข้าไปประมาณ 7 กิโลเมตร ห่างจากตัวเมืองร้อยเอ็ดประมาณ 18 กิโลเมตร
แหลมพยอม
เป็น สถานที่พักผ่อนหย่อนใจ อยู่บริเวณทิศตะวันออกของบึงโพนทอง ซึ่งเป็นแหล่งน้ำกว้างใหญ่ มีเนื้อที่ประมาณ 20 ไร่ อยู่ห่างจากที่ว่าการอำเภอโพนทองไปทางทิศตะวันออก (ถนนสายอำเภอโพนทอง-อำเภอหนองพอก) ระยะทางประมาณ 2 กิโลเมตร
สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำเทศบาลเมืองร้อยเอ็ด
ตั้ง อยู่ที่ถนนสุนทรเทพ (หน้าวัดบึงพระลานชัย) ตำบลในเมือง อำเภอเมือง เป็นอาคาร 2 อาคารเชื่อมต่อกัน อาคารแรกประกอบด้วยห้องโถง ห้องบรรยาย ห้องนิทรรศการ สำนักงาน ห้องจำหน่ายบัตรและของที่ระลึก ส่วนอาคารที่ 2 เป็นอาคารสองชั้น ชั้นล่างเป็นส่วนแสดงพันธุ์สัตว์น้ำ บางชนิดเกือบจะสูญพันธุ์หรือเป็นพันธุ์ที่หายาก ประกอบด้วยตู้ปลาขนาดเล้กที่ฝังอยู่ในผนังรอบๆอาคาร จำนวน 24 ตู้ กลางอาคารเป็นตู้ปลาขนาดใหญ่ 1 ตู้ กว้าง 8 เมตร ยาว 16 เมตร มีอุโมงค์แก้ว ผ่านกลางตู้สำหรับให้ผู้เข้าชมเดินชมได้อย่างใกล้ชิด ชั้นบนของอาคารเป็นบ่อพักน้ำ ถังกรองน้ำ บ่อพักและสำรองพันธุ์สัตว์น้ำไว้สำหรับสับเปลี่ยนหมุนเวียนกับตู้แสดงพันธุ์ สัตว์น้ำที่ป่วยด้านนอกของตัวอาคารจะมีการจัดภูมิทัศน์ให้เหมาะสมแก่ตัว อาคาร โดยจัดเป็นสวนหย่อมและปลูกไม้ดอกไม้ประดับโดยรอบของตัวอาคารพร้อมทั้งจัดให้ มีลานจอดรถสำหรับผู้เข้าชมอีก 2 จุด สถานแสดงพันธุ์สัตว์น้ำเทศบาลเมืองร้อยเอ็ดนี้เปิดทุกวันเว้นวันจันทร์ อังคาร และวันหยุดนักขัตฤกษ์ ระหว่างเวลา 08.30-16.30 น. สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ โทร. 0 4351 1286
วัดสระทอง
ตั้ง อยู่ในตัวเมือง เป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อพระสังกัจจายน์ ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่ชาวร้อยเอ็ดเคารพสักการะสร้างในสมัยใดไม่ปรากฏ เมื่อปี พ.ศ. 2325 พระยาขัตติยะวงษา (ท้าวธน) ซึ่งเป็นเจ้าเมืองร้อยเอ็ดคนแรก ได้พบพระองค์นี้เห็นว่ามีความเก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์มาก จึงได้นำมาประดิษฐานที่วัดสระทองและยกให้เป็นพระคู่บ้านคู่เมือง ในอดีตข้าราชการทุกคนต้องมาสาบานตนต่อหน้าหลวงพ่อว่าจะซื่อสัตย์ต่อบ้าน เมืองเป็นประจำทุกปี
วัดประชาคมวนาราม หรือวัดป่ากุง
วัดประชาคมวนาราม หรือวัดป่ากุง ตั้งอยู่ที่ตำบลศรีสมเด็จ อำเภอศรีสมเด็จ วัดนี้มีชื่อทางการว่า วัดประชาคมวนาราม สร้างโดยหลวงปู่ศรี มหาวีโร มีเจดีย์ขนาดใหญ่ทำจากหินทรายธรรมชาติเป็นแห่งแรกในประเทศไทย เหตุที่หลวงปู่ศรี ท่านมีดำริให้สร้างพระเจดีย์หิน เนื่องจากเมื่อพ.ศ. 2531 หลวงปู่ได้ไปปฏิบัติศาสนกิจ ณ มหาเจดีย์บุโรพุทโธ หรือ โบโรบูโดร์ และได้ประทับใจในความยิ่งใหญ่อลังการของมหาเจดีย์แห่งนี้ จึงได้เล่าให้คณะศิษย์ฟัง ต่อมาใน ปี พ.ศ 2535 การก่อสร้างจึงเริ่มขึ้น จนกระทั่งแล้วเสร็จเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม 2547 มีพิธียกยอดเจดีย์ทองคำแท้หนัก 101 ขึ้นประดิษฐาน ภายในพระเจดีย์เป็นที่ประดิษฐาน พระบรมสารีริกธาตุอยู่จุดศูนย์กลางของเจดีย์ ผนังแกะสลักเรื่องราวพระพุทธประวัติและเวสสันดรชาดก รวมทั้งประวัติของหลวงปู่ศรีและรูปบูรพาจารย์
บ่อพันขันรัตนโสภณ
ตั้งอยู่ในเขตวัดบ่อพันขันรัตนโสภณ อำเภอหนองฮี เป็นอุทยานการศึกษาเฉลิมพระเกียรติ 50 ปี และเป็นที่ประดิษฐานพระพุทธสหัสขันธมหามุนีนาถซึ่งมีความสวยงามเป็นที่เคารพ บูชาของชาวร้อยเอ็ด การเดินทาง ตามเส้นทางร้อยเอ็ด-พนมไพร กิ่งอำเภอหนองฮี สู่ตำบลเด่นราษฎร์ ห่างจากเมืองร้อยเอ็ดประมาณ 85 กิโลเมตร
อนุสาวรีย์พระขัติยะวงษา (ทน)
ตั้งอยู่กลางวงเวียนห้าแยกสายน้ำผึ้งใกล้วิทยาลัยนาฏศิลป์ร้อยเอ็ด อำเภอเมืองร้อยเอ็ด พระขัติยะวงษา (ทน) เป็นบุตรท้าวจารย์แก้ว ได้รับการสถาปนาเป็นเจ้าเมืองร้อยเอ็ดคนแรก เมื่อ พ.ศ. 2318 ในรัชสมัยพระเจ้าตากสินมหาราช เป็นผู้นำในการสร้างบ้านแปงเมือง โดยอพยพผู้คนจากเมืองท่งมาตั้งรกรากที่เมืองกุ่มร้าง หรือเมืองร้อยเอ็ด ถือได้ว่าท่านเป็นผู้มีความสามารถในการปกครอง ได้รวบรวมผู้คนบูรณะฟื้นฟูและทะนุบำรุงเมืองร้อยเอ็ดจนเป็นปึกแผ่นเจริญ รุ่งเรืองในที่สุด
สวนสาธารณะพุทธประวัติเวสสันดรชาดก ตั้งอยู่ที่หมู่ 8 ถนนรอบเมือง ตำบลรอบเมือง (อยู่ในความรับผิดชอบขององค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง) ภายในสวนมีรูปปั้นพระเวสสันดรชาดกทั้งหมด 13 กัณฑ์ ได้แก่ กัณฑ์มหาราช กัณฑ์หิมพานต์ กัณฑ์ทานกัณฑ์ กัณฑ์วนประเวศ กัณฑ์ชูชก
เป็นต้น ตั้งไว้เป็นระยะรอบบึง แต่ละจุดมีคำบรรยายประกอบ รถยนต์สามารถวิ่งผ่านได้
การเดินทาง จากถนนรอบเมืองออกมาประมาณ 1 กิโลเมตร แล้วเลี้ยวขวา ไป 250 เมตร มาทางบ้านเปือย |
